انتخابات و تصدی پست های عمومی، یکی از جذاب ترین رقابت های سیاسی و پرتنش ترین موضوعات در جوامع مردم سالار است که در صورت ساماندهی مطلوب آن، جامعه را در مسیر صلح و ثبات قرار می دهد و در صورت بی نظمی و خلاء سازوکار کارآمد، آن را از مسیر نظم خارج کرده و به انحطاط می کشاند. دراین ارتباط ، رسیدگی به اعتبارنامه ی نمایندگی به عنوان یکی از مراحل بسیار مهم و حساس انتخابات در کشور ایران، همواره مورد چالش بوده و در میان گفت وگوهای سیاسی و حقوقی قرار گرفته است. هدف از این پژوهش، بررسی آثار حقوقی تصویب اعتبارنامه توسط نمایندگان مجلس شورای اسلامی می باشد. یافته های پژوهش حکایت از این امر دارند که مدل پارلمانی در رسیدگی به اعتبارنامه ی نمایندگی در کشور ایران، با توجه به گرایش های خاص در رقابت های سیاسی و کارزار انتخاباتی، ناکارآمد بوده است. تجربه ی برخی از دوره های مجلس نشان می دهد که نماینده ای بدون ارتکاب هیچ گونه تخلفی یا نقض قانونی، با دخیل شدن ملاحظات سیاسی، اعتبارنامه اش مورد چالش قرار گرفته یا تایید نشده است. از این رو بررسی آثار حقوقی اعتبارنامه در شورای مجلس اسلامی ضرورت پیدا می کند. تأیید اعتبارنامه دلیل تبدیل نماینده هر حوزه انتخابیه به نماینده تمامی مردم ایران است؛ به این معنی که برگزاری صحیح انتخابات در حوزه انتخابیه، مؤید صحت نمایندگی در همان حوزهای است که نماینده از آنجا داوطلب شده و مادام که اعتبارنامه او به تصویب نرسیده، مسؤولیت او در برابر تمام ملت مستقر نمیشود. در واقع از طریق تأیید اعتبارنامه، نماینده نه تنها از طریق رأی مستقیم مردم در حوزه انتخابیه خود، صلاحیت محلی اخذ کرده بلکه با رأی نمایندگان سایر مناطق ایران، نماینده ملت میشودوصلاحیت ملی اخذ می کند.