قرآن‌کریم مشتمل بر محکم و متشابه است. محکم کلامی است که دلالتش واضح و صریح است و از ظاهر آن علم به مراد و مقصود حاصل می‌شود و اصل و اساس قرآن را تشکیل می‌دهد. متشابه کلامی است که بار معنایی مختلفی دارد و مقصود از آن، معنای ظاهری کلام و آیه نمی‌باشد و یا همیشه با ارجاع آن به محکمات، نمی‌توان پی به معنای غیر ظاهری اراده شده از آن برد. گونه‌ای دیگر از آیات به نام مبهم نیز وجود دارند که تنها معنای آن پوشیده و نارساست و در واقع دارای پیچیدگی مصنوعی می‌باشد. وجوه معنایی متعدد ندارد. و با تفسیر صحیح پرده ابهام از روی این دسته از آیات کنار زده می‌شود. به دلیل اهمیت فراوان موضوع محکم و متشابه آثار زیادی در این مورد تدوین گردیده اما تاکنون مجموعه‌ای به طور هدفمند و مدون که به ارائه راهکار در این خصوص بپردازد دیده نشده. سعی ما بر این است که برای رفع ابهام و تشابه از آیات قرآن‌کریم راهکارهائی ارائه دهیم. روش انجام کار در مجموعه پیش رو مطالعات کتابخانه‌ای و توصیفی می‌باشد، نتایج حاصله از این تحقیق عبارتند از ارائه راهکارهایی چون مراجعه به آیات دیگر استفاده از کتب لغت مراجعه به فرهنگ زمان نزول و همچنین توجه به اسباب نزول و استفاده از تجربه و علم روز به کارگیری قرائن عقلیه، استفاده از عصمت پیامبران، دقت و توجه به مکی و مدنی بودن سوره‌ها و همچنین استفاده از قائده تناسب حکم با موضوع می‌باشد.

قرآن، سوره، آیه، آیات محکم، آیات متشابه.