در هردوره سبک های متفاوتی روی کار آمده اند که هر کدام با توجه به ویژگی های خود آثاری خلق کرده اند. دو سبک خراسانی و عراقی با ویژگی های متضاد، منجر به خلق آثار شاهکار و بینظیری شده اند که وقتی در مقایسه باهم قرار میگیرند زیبایی آن پدیدار میشود. در این پژوهش به مقایسه کاربرد و معنای واژه بلبل در آثار این دو سبک می پردازیم. در میان آثار این دو دوره با انتخاب یکی از پرکاربردترین مضامین شعری یعنی پرندگان تفاوت های این دور عصر را به چالش می کشیم. واژهها نیز به ما کمک می کنند تا تفاوت این دو عصر را به معنای واقعی حس کنیم . با جمعآوری اطالعات و تحلیل داده به این پی میبریم که در سبک خراسانی نظرها فقط در ظاهر طبیعت سیر می کند، ولی در سبک عراقی ذهن انسان به فراسوی طبیعت سفر می کند و پردة طبیعت و ماده را کنار می زند تا بتواند افق های باالتر را بهتر درک کند.